Σήμερα είναι η πρώτη μέρα του υπόλοιπου της ζωής σου
Η φράση έχει φθαρεί σε κάρτα. Από κάτω της, όμως, υπάρχει κάτι χρησιμοποιήσιμο: δεν διορθώνεις όλη τη ζωή σήμερα. Διαλέγεις μία αρχή που μπορεί να επαναληφθεί αύριο χωρίς ηρωισμό.
Μην την κάνεις Δευτέρα-πρόγραμμα με δέκα στόχους. Διάλεξε το μικρότερο πράγμα που, αν το κάνεις, η μέρα δεν είναι ίδια. Ένα τηλεφώνημα που αναβάλλεις, ένα περπάτημα χωρίς podcast, ένα όριο σε μια σχέση που το λες με ήρεμη φωνή.
Η πρώτη μέρα φαίνεται καθαρά μόνο αν δεν την φορτώσεις με την ταυτότητα του «καινούργιου ανθρώπου». Ο ίδιος άνθρωπος, με μία διαφορετική κίνηση, είναι πιο αξιόπιστος από την υπόσχεση ότι από αύριο όλα αλλάζουν.
Αν το βράδυ έχεις κάνει αυτό το ένα πράγμα, η φράση σταμάτησε να είναι σύνθημα. Έγινε ημερομηνία. Και οι ημερομηνίες, σε αντίθεση με τα συνθήματα, μπορούν να έχουν και δεύτερη μέρα.


