Το Freedom Pass της Κυβέρνησης μου θύμισε τη φράση “φοβού τους Δαναούς δώρα φέροντας”

DAILYCIOUS

DO NOT FEAR STAY HERE

Share

Σε ένα νέο διάγγελμα προχώρησε προ ολίγων ημερών ο πρωθυπουργός της χώρας Κυριάκος Μητσοτάκης σε μια ύστατη προσπάθεια να περισώσει ότι απέμεινε από την εύνοια της ελληνικής νεολαίας. Υπό τον μανδύα λοιπόν της ενθάρρυνσης να εμβολιαστούν περισσότεροι νέοι και νέες ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε ένα νέο μέτρο: κάρτες ελευθερίας σε όσους εμβολιστούν ή έχουν ολοκληρώσει τη πρώτη δόση τους ήδη.

Τα Freedom Pass όπως αλλιώς αποκαλούνται είναι προπληρωμένες κάρτες που θα ανέρχονται στο ύψος των εκατό πενήντα ευρώ. Θα ξεκλειδώνουν δυνατότητες στον τουρισμό και το πολιτισμό τομείς που όπως ισχυρίστηκε ο Μητσοτάκης ήταν αυτοί που επλήγησαν περισσότερο κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Ταξίδια, ξενοδοχεία, είσοδος σε χώρους πολιτισμού και αναψυχής. Μόνο που η κίνηση αυτή δεν είναι τόσο αθώα όσο θέλει να υποστηρίζει η κυβέρνηση. Κρίνοντας από τον αριθμό των ανθρώπων και ευτυχώς των νέων που έχουν ξεσηκωθεί τα τελευταία εικοσιτετράωρα πρόκειται περισσότερο για
έναν ελιγμό απελπισίας λίγο πριν βουλιάξει το πλοίο και χαθεί από τον ορίζοντα. Δεν είναι διόλου τυχαίο το χρονικό πλαίσιο.

Όταν έχεις εξοργίσει με κάθε θεμιτό και αθέμιτο τη νεολαία της χώρας που κυβερνάς και αυτό άρχισε να αντανακλάται και στις δημοσκοπήσεις κάτι πρέπει να κανείς και εσύ. Μόνο που η απόπειρα του να εξομαλύνει τα πνεύματα του γύρισε μπούμερανγκ. Η λέξη δωροδοκία εμφανίζεται ξανά και ξανά στις αρχικές των μέσων κοινωνικής δικτύωσης των οποίων είμαι μέλος.

Η απόφαση να «βαφτιστεί» αυτή η κάρτα ελευθερίας είναι η πεμπτουσία της
ειρωνείας. Δεν ελευθερώνεις Κυριάκο τους νέους. Τους υποδουλώνεις.

Αυτούς τους πολίτες του αύριο επιθυμεί να διαμορφώσει η κυβέρνηση; Πολίτες που τους κουνάς το κόκαλο και εκείνοι τρέχουν να πιάσουν τα ψίχουλα της κρατικής μέριμνας;

Αυτό που έγινε πριν τρεις ημέρες ήταν ότι υποτιμήθηκε κατά κράτος η νοημοσύνη της γενιάς μου για μια ακόμη φορά. Ενώ πριν μερικούς μόλις μήνες πολιτικός της κυβέρνησης έκανε λόγο για «κουλτούρα επιδομάτων» την ώρα που οι γονείς μας ένιωθαν τη θηλιά της ανεργίας να σφίγγει γύρω από το λαιμό τους με αηδίασε ακόμη περισσότερο τώρα. Ίσως γιατί έγινε ακόμη πιο εμφανές ότι το συμφέρον βρίσκεται πάνω από όλα.

Η σχέση Πολιτείας – πολίτη είναι τεράστιο σφάλμα να παρουσιάζεται μέσα από το πρίσμα του δούναι και λαβείν. «Τσιμπήσου» και μετά τσίμπα και τα λαχταριστά κολλαριστά χαρτονομίσματα από τη κυβέρνηση που μόνο το καλό σου θέλει.Το καλό μου θα ήταν πόροι που δόθηκαν στην Ελληνική Αστυνομία να αφιερώνονταν στο άνοιγμα των σχολών με ασφάλεια. Αλλά που;

Αντιμετωπιστήκαμε σαν συνομωσιολόγοι που πιστεύουν ότι θα τους εμφυτεύσουν τσιπάκια.

Προσωπικά μιλώντας είμαι υπέρ του εμβολιασμού αλλά θεωρώ ανήθικο να «λαδώνεις» μια ολόκληρη γενιά το μέλλον της οποίας καταδικάζεις σε καθημερινή βάση με τη πολιτική σου. Έκλεισα το ραντεβού μου να πάω να εμβολιαστώ στο νοσοκομείο της περιοχής μου. Όταν όμως συνειδητοποίησα ότι δεν αισθανόμουν ασφάλεια με το συγκεκριμένο εμβόλιο ακύρωσα την επίσκεψη μου.

Το δικαίωμα μας να αποφασίζουμε δε θα έπρεπε να στερείται από μας κατ’ αυτόν τον τρόπο. Συζητώντας με φίλους αλλά και γνωστούς στους οποίους απευθύνεται το νέο αυτό αυτό άδολο μέτρο άκουσα και το «καλά δε σου βάλει και το πιστόλι στο κρόταφο». Ναι αλήθεια δε με εξανάγκασε με άμεσο τρόπο. Κινήθηκε όμως υπόγεια και με πονηριά. Αυτό ήταν που εξόργισε τη κοινή
γνώμη.

Επίσης όλοι μας έχουμε ακούσει το « φοβού τους Δαναούς δώρα φέροντας». Το ρητό αυτό είχε ένα λόγο που εδραιώθηκε στη καθομιλουμένη. Κάτι που σταδιακά άρχισε ως ενθάρρυνση να εμβολιαστούν περισσότερες ηλικιακές ομάδες δε θα εκπλαγώ αν καταλήξει σε ξεκάθαρο εξαναγκασμό στη διάρκεια των επόμενων μηνών.

Έμμα Σέικο


*Ακολουθήστε το brooklyne.gr στο Google News για να ενημερώνεστε άμεσα για όλα τα νέα μας άρθρα!

Έμμα Σέικο
Ανήσυχο πνεύμα, φύσει υπερκινητικη, γράφω από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου. Ο λόγος; Θέλω να ξεφύγω από τα επιβεβλημένα και να δώσω φωνή σε αυτούς που τη στερήθηκαν. Η πένα μου είναι το δικό μου όπλο, το Brooklyne το νέο μου σπίτι και τα νεύρα μου η υπερδύναμη μου.
Brooklyne