Τελικά στην ενήλικη ζωή κάνεις φίλους;

DAILYCIOUS

DO NOT FEAR STAY HERE

Share

Είναι πάρα πολλές οι φορές που έχω συστηθεί με αρκετό κόσμο ενώ στα επόμενα δευτερόλεπτα προσπαθούσα να θυμηθώ το όνομα τους, για να μην έρθουμε και οι 2 πλευρές σε δύσκολη θέση. Δεν είχα ποτέ καμία αρνητική πρόθεση προφανώς, απλά ίσως η “registry” μου να μην ήταν σε θέση να καταγράψει τις πληροφορίες. Αυτό όμως το “trailer” μιας αρχικής γνωριμίας είναι και το λιγότερο κακό που θα μπορούσε να μου συμβεί. Το χειρότερο είναι όταν μπαίνεις σε ρυθμούς μιας νέας γνωριμίας, ειδικά όταν αντικειμενικά δεν είσαι στο νηπιαγωγείο, δεν έχεις ανοχές και θες να προσαρμοστείς σε νέα δεδομένα τα οποία συνήθως δεν έχεις συνήθως καμία διάθεση να εξερευνήσεις, αλλά και γιατί στην τελική “αυτό μας έλειπε τώρα”.

Δεν είχα ποτέ πρόβλημα να γνωρίζω νέο κόσμο, ίσα ίσα το επεδίωκα. Ίσως γιατί κατά κάποιο τρόπο έπρεπε να διαχειριστώ την έντονη αντικοινωνικότητα μου σε συνάρτηση με την αγοραφοβία μου. Παρόλα αυτά προσπαθούσα να τα βάλω όλα σε μια σειρά, γιατί αφενός δεν είχα καμία πρόθεση να μείνω μόνη μου, αλλά αφετέρου δεν είχα ποτέ και καμία διάθεση να κοινωνικοποιηθώ. Ίσως και αυτή η αντίφαση να με έκανε να θέλω να μένω μονίμως στο παρασκήνιο, ίσως και λίγο ακόμα πιο πίσω σε σημείο να μη διακρίνομαι καν.

Έχω αμέτρητα πάμε για ένα καφέ στο μέσετζερ, και άλλα τόσα που αν τα είχα κάνει πραγματικότητα τώρα θα έπρεπε να μην κοιμάμαι για δέκα χρόνια από την καφεϊνη ή να κάνω απεξάρτηση από το αλκοόλ στους ΑΑ. Δεν ήταν ότι δεν ήθελα, ήταν ότι αντικειμενικά δε θα πετύχαινε για κανένα λόγο. Εξάλλου το “comfort zone” του καθενός έχει διαφορετικά όρια, και ίσως κάπου εκεί να ζούσε και το δικό μου.

Ποτέ δεν ήμουν από τους ανθρώπους που είχαν πολλλούς φίλους παρόλα αυτά τα τελευταία χρόνια, έχω εισπράξει απίστευτη αγάπη και υποστήριξη από τους κοντινούς μου. Θα είχα ποτέ χώρο όμως για κάποια καινούρια φιλία;

Αν με ρωτούσες πριν από δύο χρόνια περίπου θα σου απαντούσα αρνητικά και θα είχα άδικο. Θα αδικούσα τον κόσμο που μπήκε στη ζωή μου και που αντικειμενικά μου έδωσε νέες βάσεις και δεδομένα.

Αν άφηνα τον αντικοινωνικό εαυτό μου να κλείσει την πόρτα και τον κόσμο απ΄έξω θα είχα χάσει την ευκαιρία να γνωρίσω ανθρώπους που χωρίς να έχουν κάτι ιδιαίτερο να κερδίσουν από όλη αυτή την εξέλιξη έμειναν δίπλα μου, όπου ακόμα και όταν εξαφανιζόμουν γιατί δεν ήθελα να μιλήσω σε άνθρωπο, ήταν εκεί και με περίμεναν να εμφανιστώ.

Χαρακτηριστικά μια από τις καλύτερες μου φίλες ζει χιλιόμετρα μακρυά, τη γνωρίζω σχεδόν 15 χρόνια και έχουμε βρεθεί 3-4 φορές από κοντά. Κάποια πράγματα είναι απλά να γίνουν, άλλα να κρατήσουν, και άλλα να τελειώσουν χωρίς πολλές διαδικασίες.

Δεν είδα ποτέ σειρές με κοριτσοπαρέες, δεν είδα ποτέ τον εαυτό μου να παίρνω μια BFF και να πηγαίνω για ψώνια, δεν ένιωσα σχεδόν ποτέ την ανάγκη να σηκώσω το τηλέφωνο και να αρχισω να λέω τα λογίδρια, περιμένοντας απαντήσεις.

Παρόλα αυτά οι φίλοι μου ήταν πάντα εκεί, δίχως κάποια απαίτηση, δίχως κάποια προσδοκία. Έχω κάνει φιλίες, και τις έχω αγαπήσει, έχω χάσει φιλίες και έχω πονέσει αλλά όλα ήταν για να γίνουν με αυτό τον τρόπο, οπότε όλα καλά ποιά είμαι εγώ να κρίνω το κάρμα και τις καταστάσεις. Δε κρατάω καμία κακία, εξάλλου στη διαδρομή της ζωής μου και στην ροή της καθημερινότητας, όλα περνάνε και προχωράνε.

Δεν είμαι αρνητική στο να γνωρίσω νέο κόσμο, αλλά αντικειμενικά όταν είσαι ένας άνθρωπος όπως όλοι μας με βιώματα και καταστάσεις, κολλάς να δώσεις το χέρι και να πείς χάρηκα, για πάρα πολλούς διαφορετικούς λόγους. Δε γεννήθηκα “Miss Friendly”, αλλά όχι και σήκω φύγε από κοντά μου.

Θεωρώ λοιπόν ότι οι φιλίες δεν παίρνουν κανένα τίτλο από μόνες τους, απλά εξελίσσονται. Ότι είναι να γίνει, απλά θα γίνει και that’s it. Όσο και να χαρείς ότι γνώρισες κάποιον ή κάποια δεν έχει κανένα νόημα αν δε δείς την τριβή, αν δε δείς τη σχέση σας να κάνει βήματα παρακάτω, αν δε “ζήσετε” μαζί, αν δε χαρείτε και δε κλάψετε μαζί. Δεν είναι κακό να δίνεις ευκαιρίες, κακό είναι να βλέπεις το “βάλτο”, και να μη τον καθαρίζεις.

Μεγαλώνουμε το μόνο σίγουρο. Αναπτύσουμε ιδιοτροπίες που δε ξέραμε μέχρι χθες ότι υπήρχαν, σημασία έχει όμως να μην προδικάζουμε καμία κατάσταση. Ποτέ δε ξέρεις εξάλλου.

Οπότε λοιπόν πιάσε σήμα το 2021. Δέξου και εκείνο το friend request, πες χάρηκα σε εκείνο το σημείο που βρέθηκες, και ποτέ δε ξέρεις μπορεί και να εκπλαγείς.

Χρύσα Αντωνιάδη


*Ακολουθήστε το brooklyne.gr στο Google News για να ενημερώνεστε άμεσα για όλα τα νέα μας άρθρα!

 

Χρύσα Αντωνιάδη
I used to get upset by people not understanding me, but I’ve made a career out of it now...
Brooklyne