Πεθερές και Νύφες: Σχέση αγάπης ή μίσους;

Συμβαίνει όντως αυτό ή είναι στο μυαλό μας;

Ευτυχώς είμαι από τις τυχερές γυναίκες που τα πεθερικά της βρίσκονται κάποια χιλιόμετρα μακριά αλλά και στην ίδια περιοχή να μέναμε, είναι πολύ διακριτικοί άνθρωποι και πιστεύω πως δεν θα μας δημιουργούσαν προβλήματα.

Κάποια άγχη που μεταφέρουν για το εγγόνι τους είναι θεμιτά, άλλωστε τα ίδια άγχη έχουν και οι δικοί μου γονείς και τους καταλαβαίνω.

Ωστόσο παρατηρώ γενικά πως οι γονείς ενός ζευγαριού που έχει μάλιστα κάνει την δική του οικογένεια, δεν εμπιστεύεται τα παιδιά του γιατί στο μυαλό τους θα είναι πάντα παιδιά.

Σε μία μέση ελληνική οικογένεια μπορεί να φαίνεται πως ο πατέρας είναι το ισχυρό φύλο αλλά όσον αφορά τα θέματα σπιτιού, κουμάντο έκανε πάντα η μητέρα. Έτσι λοιπόν τον τελευταίο λόγο έχει πάντα η μανούλα-πεθερούλα, γι’ αυτό και επηρεάζονται τόσο πολύ τα παιδιά από την γνώμη της. Ίσως γι’ αυτό εκνευρίζονται οι νύφες τόσο πολύ με τις πεθερές τους.

Υπάρχουν όμως και οι πεθεροί οι οποίοι φαίνονται «κακομοίρηδες» γιατί πολύ απλά δεν θέλουν να ανακατευτούν. Τα έχουν περάσει και οι ίδιοι και αν η σύζυγός τους έχει δυναμικό χαρακτήρα τότε εκείνοι προτιμούν να αποστασιοποιούνται από την όλη κατάσταση. Επίσης οι άντρες είναι και πιο απλοί στην σκέψη… Αν δουν ότι το παιδί τους περνάει καλά θα χαρούν και δεν θα πουν την γνώμη τους. Μπορεί όμως να είναι και πιο σκληροί από τις μανούλες και αν δουν ότι το παιδί τους δυσκολεύεται, να το αφήσουν να φάει τα μούτρα του για να πάρει ένα μάθημα, οπότε πάλι δεν θα ανακατευτούν.

Γενικότερα υπάρχει η πεποίθηση πως οι μαμάδες που έχουν γιους θέλουν νύφες αντάξιές τους, δηλαδή να τους προσέχει όπως έκαναν εκείνες τόσα χρόνια. Και αυτό ίσως βγαίνει σε αντιζηλία. Οι πεθερά ζηλεύει τη νύφη γιατί πιστεύει πως ο κανακάρης της, έβαλε ξαφνικά άλλη γυναίκα πάνω από εκείνη. Ζήλια όμως υπάρχει και από την μεριά της νύφης, για τον ίδιο λόγο αλλά με διαφορετικό τρόπο, δηλαδή ότι δεν μπορεί να της πει όχι όταν εκείνη προσπαθεί να επιβληθεί στην οικογένειά του.

Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα οι νύφες να θίγονται περισσότερο από αυτά που λένε οι πεθερούλες γιατί πολύ απλά υπάρχει η προκατάληψη πως οι πεθερές δεν συμπαθούν τις νύφες. Στην πραγματικότητα όμως αυτό ίσως να μην ισχύει.

Νομίζω πως όλα ξεκινούν από τις νύφες, δηλαδή το κατά πόσο εκείνες θα είναι προκατειλημμένες ή όχι και το κατά πόσο θα έχουν προσδοκίες από τα πεθερικά τους. Πολλές νύφες μπορεί να περιμένουν περισσότερη βοήθεια από την πεθερά τους σε διάφορους τομείς και μπαίνει πάντα η σύγκριση με τους δικούς τους γονείς που μπορεί να προσφέρουν περισσότερα. Ή να παρεξηγούν κάτι που μπορεί να πει η πεθερά μόνο και μόνο επειδή έχει αυτήν την ιδιότητα, ενώ αν αυτό το κάτι το έλεγε η μητέρα τους ή κάποια φίλη τους, ενδεχομένως να το αντιμετώπιζαν διαφορετικά.

Από την άλλη οι μανούλες που έχουν κόρες, κανακεύουν τους γαμπρούς τους, εφόσον, φυσικά, πληρούν τα στάνταρτς τους και δουν ότι προσέχουν τις κόρες τους. Το μόνο που θα ήθελαν ίσως για τις κόρες τους, είναι να μην βρουν κάποιον σαν αυτόν που έχουν παντρευτεί εκείνες.

Το θέμα είναι ότι από την στιγμή που ο οποιοδήποτε έχει αποφασίσει να κάνει οικογένεια, πρέπει να έχει στο μυαλό του ότι θα πατήσει στα δικά του πόδια και θα χρησιμοποιήσει τις δικές του δυνάμεις για να την στηρίξει. Δεν θα πρέπει να απαιτούμε από κανέναν ακόμη κι αν είναι η ίδια μας η οικογένεια να μας βοηθήσει, άλλωστε δεν είναι υποχρεωμένοι να το κάνουν. Δηλαδή αν δεν υπήρχαν τι θα κάναμε; Δεν θα κάναμε οικογένεια;

Επίσης, καλό θα ήταν να προσπαθήσουμε να μην επηρεαζόμαστε από την κριτική της πεθεράς και της κάθε πεθεράς. Αν ο σύζυγός μας στηρίζει τότε αυτόματα μπαίνει στην θέση της. Αν όμως είναι πολύ επικριτική τότε θα πρέπει να βάλουμε τα όρια μας. Ίσως να μην ήταν κακό να κάναμε και μια κουβέντα μαζί της. Αν όμως δεν παίρνει από λόγια ας σκεφτούμε πως ο σύζυγός μας, που τον θεωρούνε ως το άλλο μας μισό, μεγάλωσε από εκείνη. Αυτό σημαίνει πως κάτι καλό έκανε στην ανατροφή του.

Καταλαβαίνω πως είναι πολύ δύσκολο να κοντρολάρουμε τα συναισθήματα μας όταν νιώθουμε ότι ο άλλοι μας μειονεκτούν, αλλά ας κάτσουμε να σκεφτούμε πρώτα: Συμβαίνει όντως αυτό ή είναι στο μυαλό μας;

Αύριο μεθαύριο θα γίνουμε κι εμείς πεθερές και δε νομίζω να θέλαμε να κάνουμε στα παιδιά μας ότι μας έκαναν. Το μόνο που θέλει ένας γονιός από το παιδί του είναι να το δει ευτυχισμένο. Άλλωστε το παιδί μας έχει διαφορετική προσωπικότητα από εμάς, συνεπώς θα έχει και διαφορετικές προτιμήσεις από εμάς, μπορεί να έχει διαφορετικές αντιλήψεις, πεποιθήσεις ακόμη και πιστεύω. Αυτό που έχουμε να κάνουμε εμείς είναι να το αγκαλιάσουμε και να δεχθούμε τις επιλογές του. Εκτός αν υπάρχουν τρανταχτές αποδείξεις ότι θα είναι δυστυχισμένο.

Λαπρίνα Καδηγιαννοπούλου

More

Οι πρώην σου δε θέλουν ούτε να σε βλέπουν;...

Δεν είμαι σίγουρη ότι όλοι οι άνθρωποι που είχαν σχέση μεταξύ τους, μπορούν να διατηρούν επαφές και...

Quilted Jackets – Η ανοιξιάτικη σωτηρία σου έχει στυλ

Σε περίπτωση που ψάχνεις ένα πανωφόρι το οποίο θα σε βοηθήσει να κάνεις τη μετάβαση από το...
Brooklyne