Τετάρτη, 1 Δεκεμβρίου, 2021

Φοράς γυαλιά; Αυτό το κείμενο είναι αφιερωμένο μόνο σε σένα

Είναι εκείνος ο "κρύος" ιδρώτας τα πρώτα 5 λεπτά που είσαι γραφείο και αδειάζεις τα πράγματα σου, όταν καταλαβαίνεις ότι έχεις ξεχάσει τα γυαλιά σου σπίτι, και γιατί τα ξέχασες; ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΔΕ ΤΑ ΕΙΔΕΣ ΠΟΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΕΙΣ! Γενικότερα η ρουτίνα μου όσον αφορά τη μυωπία μου καταλήγει στο "a stories of unfortunate events" αλλά οκ αντικειμενικά υπάρχουν και χειρότερα

DAILYCIOUS

DO NOT FEAR STAY HERE

“Μη με αφήσεις ποτέ”: Το συγκλονιστικό βίντεο της LACTA για τις γυναικοκτονίες

Με αφορμή την 25 Νοεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα εξάλειψης της βίας κατά των γυναικών, η Lacta δημιούργησε μία συγκλονιστική ταινία μικρού μήκους για τις γυναικοκτονίες -για τις γυναίκες που δολοφονήθηκαν από αυτούς που τις "αγαπούσαν".

Share

Από μικρή ένιωθα ότι κάτι δε πήγαινε καλά… Από τη μία εκεί που έπαιζα με τα άλλα παιδάκια στο σχολείο δεν έβλεπα ποτέ το Γιωργάκη ή τη μικρή Μαρίτσα απέναντι, μέχρι που μπροστά μου βρέθηκε μια οθόνη υπολογιστή, η οποία με έκανε σχεδόν να ακουμπάω τη μύτη μου στην οθόνη για να μπορέσω να διαβάσω ακριβώς τι γράφει το εκάστοτε κείμενο κ.τ.λ.

Η αλήθεια είναι πως όσοι φοράμε γυαλιά μυωπίας, ζούμε την καθημερινότητα μας στο “περίπου” και τι εννοώ ακριβώς με αυτό. Προσωπικά με ενοχλεί ο σκελετός αλλά τρέμω και στην ιδέα να βάζω φακό στο μάτι, οπότε αναγκαστικά αρκετές ώρες της ημέρας περπατάω στα τυφλά, αποφεύγοντας κάθε λογής eye contact καθώς είναι κάτι που αντικειμενικά δε πρόκειται να μου συμβεί ποτέ. Για χρόνια απορούσα γιατί δεν πετύχαινα κανένα γνωστό στο δρόμο, μέχρι που ξεκάθαρα μια μέρα κατάλαβα ότι παίζει να έχω δεί αρκετούς και να μη τους κατάλαβα καν. Σαν ένα anti-social άτομο λοιπόν, αυτή η μυωπική “παρατυπία” της ζωής μου μπορεί και να με έχει σώσει από πάρα πολλές άβολες καταστάσεις και όχι μόνο.

Είναι εκείνος ο “κρύος” ιδρώτας τα πρώτα 5 λεπτά που είσαι γραφείο και αδειάζεις τα πράγματα σου, όταν καταλαβαίνεις ότι έχεις ξεχάσει τα γυαλιά σου σπίτι, και γιατί τα ξέχασες; ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΔΕ ΤΑ ΕΙΔΕΣ ΠΟΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΕΙΣ! Γενικότερα η ρουτίνα μου όσον αφορά τη μυωπία μου καταλήγει στο “a stories of unfortunate events”, αλλά οκ αντικειμενικά υπάρχουν και χειρότερα.

Θυμάμαι τη μαμά μου να μου λέει κοίτα εκεί δείχνοντας μου μια γατούλα ξέρω γω, και εγώ να βλέπω μια κανελί “νερομπογιά” να φεύγει τρέχοντας, αλλά στο μυαλό μου για χρόνια αυτό ήταν κάτι το φυσιολογικό.

Όταν επιτέλους αποφάσισαμε να πάμε σε οφθαλμίατρο λύθηκαν όλες μας οι απαντήσεις: 3 βαθμούς από το αριστερό και 4 από το δεξί μάτι, μάζεψα γιατρέ μου 7 πόντους και πείτε μου τι κερδίζω εκτός από ένα σκελετό γυαλιών, και μια μόνιμη blur θολούρα που με παντρεύτηκε με αιώνιο σύμφωνο συμβίωσης. Κάτι σαν το θρίλερ “Η κατάρα” απλά δεν γυρίστηκε στην Ιαπωνία δηλαδή, αλλά στο Παγκράτι.

photo-1539036776273-021ec1d78becΓενικότερα φοράω τα γυαλιά μου κυρίως όταν δουλεύω, και πολλές φορές αναρωτιέμαι αν έχω ποτέ κάνει πραγματική επαφή με τον έξω κόσμο (στο οπτικό κομμάτι τουλάχιστον, καθώς “objects in (the) mirror are closer than they appear” !). Η αλήθεια ειναι πως πάρα πολλές φορές νομίζω πως τα γυαλιά μου λειτουργούν σαν ένα “μαγικό” διακόπτη τον οποίο έχω την δυνατότητα να κλείνω όποτε θέλω εγώ, για να αποκοπώ από τον έξω κόσμο, μπορεί να ακούγεται περίεργο, αλλά αν είσαι “συνάδελφος” καταλαβαίνεις απόλυτα τι εννοώ.

Τι προβλήματα αντιμετωπίζουμε λοιπόν;


Τα γυαλιά μας μπορεί να σπάσουν ξαφνικά

Είναι εκείνη η άβολη άδεια στιγμή που δε στεναχωριέσαι τόσο που έσπασαν, όσο ότι υπολογίζεις τις μέρες μέχρι να ξαναπάρεις το επόμενο ζευγάρι στα χέρια σου για να μπορέσεις να συνεχίσεις επίσημα τη ζωή σου χωρίς να βρεθείς στο κενό μεταξύ “συρμού και αποβάθρας” και χωρίς να το θες δηλαδή, όχι τίποτα άλλο.

Έχεις ξεχάσει τα γυαλιά σου και είσαι στο σινεμά

Ναι αυτό το “Μεσαιωνικό βασανιστήριο” μέσα στις κινηματογραφικές αίθουσες έχει κατασκευαστεί αποκλειστικά για σένα και για μένα. Εκεί που πήγες θρονιάστηκες, πήρες τα ποπ κορν σου και όλα τα σχετικά έρχεται η ώρα να αναζητήσεις… τη ΘΗΚΗ! Αλλά η θήκη πήρε άδεια και είναι στα γαιδουρονήσια, και εσύ ξεμένεις να κοιτάς την οθόνη ρωτώντας συνήθως το διπλανό σου “τι έγινε τώρα, άσε ρε το είδα :p”;

Τα γυαλιά ηλίου αποτελούν ένα “crossover episode” στη ζωή σου

Αντικειμενικά δύσκολα θα πας να αντικαταστήσεις τους φακούς στο πανάκριβο ζευγάρι γυαλιών ηλίου που μόλις αγόρασες ( το οποίο στην τελική δε θα έχει και το σαφές γόητρο του brand επάνω) και σίγουρα προτιμάς να στραβωθείς και άλλο, αντί να τα “χαλάσεις” κατά τα δικά σου δεδομένα. Φοράς λοιπόν το γυαλί ηλίου, ανακαλύπτεις την Diva που κρύβεις μέσα σου, αλλά τρία βήματα μετά η λακούβα σε χαιρετά.

Μασκα vs Γυαλιά μυωπίας

‘Ενα καινούριο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε οι μύωπες είναι ότι με τη χρήση της μάσκας, ή που θα στερεώσεις τα γυαλιά επάνω, με αποτέλεσμα να χρειαστείς άμεσα οξυγόνο ή που θα αφήσεις το χαρακτηριστικό κενό για να “παίρνεις αέρα” με αποτέλεσμα να θολώνουν τα γυαλιά σου ανά δευτερόλεπτο λες είσαι παρμπρίζ στο Πέταλο το Μαλλιακού, Ιανουάριο μήνα. Δεν έχω σκεφτεί ακόμα πως θα το λύσω, ή θα σκάσω ή θα τρακάρω με καμιά κολώνα, όπως και να χει θα σας κρατάω ενήμερους.

Θες να βαφτείς αλλά το eyeliner “κλαίει” με τα χαίρια σου

Ο καθρέφτης συνήθως βρίσκεται σε μια απόσταση που θα μπορούσε να είναι η οθόνη στη θέση του, με αποτέλεσμα η γραμμή του μολυβιού ή του eyeliner να καταλήγει καρδιογράφημα – υπογραφή στο κάτω μέρος της Γκερνίκα του Πικάσο. Ω ναι, ακόμα και το να βαφτείς συνοδεύεται από ένα “challenge accepted”, αλλά τα παιχνίδια δεν έχουν σύνορα, σωστά;

Ο/Η φίλος/η που κερδίζει βραβείο την κατηγορία: Να τα δοκιμάσω να δω αν μου πάνε;

Και ναι φίλε μου να τα δοκιμάσεις, και ναι να δείς αν σου πάνε, αλλά όση ώρα εσύ κάνεις την Κλώντια Σίφερ στον καθρέφτη εγώ έχω πιάσει μια γωνία σαν να μου έσκασε μόλις το LSD. Οπότε ναι σου πάνε αλλά φέρτα τώρα πίσω.

Αυτές λοιπόν τις εμπειρίες είχα να καταθέσω από την “μυωπική” μου ζωή, και σύντομα σβήνω τα επόμενα κεράκια με την εξής σκέψη: “Πρεσβυωπία και εσύ εδώ;”

Σας αφήνω με ένα βίντεο που ταφτίζομαι σε περίπτωση που δε σας κάλυψαν τα παραπάνω:

Χρύσα Αντωνιάδη

Χρύσα Αντωνιάδη
I used to get upset by people not understanding me, but I’ve made a career out of it now...
Brooklyne