Απ’ όλα τα σοβαρά πράγματα, ο γάμος είναι το πιο γελοίο: Ένα μανιφέστο από κάποια που δεν συμβιβάστηκε ποτέ

Πρέπει να είναι κανείς πάντα ερωτευμένος. Γι’ αυτό δεν πρέπει να παντρεύεται. Το είπε ο Όσκαρ Ουάιλντ.

Έχω μια αγαπημένη συνήθεια, που κρατάει από τα εφηβικά μου χρόνια, όταν ο πατέρας μου, μου χάρισε ένα βιβλίο με γνωμικά. Κάθε φορά που με απασχολεί μια έννοια, ανατρέχω σε φράσεις που έχουν πει αξιόλογοι άνθρωποι σχετικά με αυτή. Έχω ανατρέξει σε πάρα πολλά θέματα κι έχω διαβάσει χιλιάδες απόψεις. Οι πιο συγκλονιστικές είναι αυτές που ειπώθηκαν για το γάμο. “Γάμος είναι η αποτυχημένη προσπάθεια να δώσεις διάρκεια σε ένα τυχαίο γεγονός” είπε ο Αινστάιν. “Αν φοβάσαι τη μοναξιά, μην παντρεύεσαι” είπε ο Τσέχωφ. “Πριν τον γάμο, ένα κορίτσι πρέπει να κάνει έρωτα στον άντρα για να τον κρατήσει. Μετά τον γάμο, πρέπει να τον κρατάει για να του κάνει έρωτα” είναι η φράση της Μέρλιν Μονρό.

Θα μπορούσα να συνεχίσω μονάχα με φράσεις άλλων, αλλά αυτό το κείμενο γράφτηκε για να εκφράσω το λόγο που δεν πιστεύω στο γάμο και γι αυτό δεν παντρεύτηκα ποτέ. Κάποιοι λένε πως στην εποχή του politically correct πρέπει να πάψουμε να ρωτάμε τις γυναίκες γιατί δεν παντρεύτηκαν και γιατί δεν έκαναν παιδιά. Το βρίσκω σωστό. Επειδή όμως όλοι και να μη ρωτήσουν, και αναρωτιούνται, και σχολιάζουν, θα απαντήσω εγώ για λογαριασμό μου χωρίς να ερωτηθώ. Μόνο και μόνο για να εξηγήσω πως το να μην παντρευτείς μπορεί να είναι και η πιο συνειδητή επιλογή της ζωής σου. Δε χρειάζεται απαραίτητα να είναι ατυχία. 

Αυτό που μπερδεύουν οι περισσότεροι άνθρωποι, είναι ο γάμος με τη δέσμευση. Μπορείς να είσαι συναισθηματικά δεσμευμένος πιο ακέραια και πιο μακροπρόθεσμα από έναν παντρεμένο. Το πόσο αφοσιωμένος και μονογαμικός είσαι δεν ταυτίζεται με το γάμο. Οι άνθρωποι που δεν παντρεύτηκαν δε σημαίνει πως δεν αγάπησαν. Μερικές φορές βλέπω στον ύπνο μου ότι παντρεύομαι και αυτό είναι εφιάλτης. Ξυπνάω τρομαγμένη και ηρεμώ μόνο όταν συνειδητοποιώ πως ονειρευόμουν. Δεν ασχολήθηκα στην ψυχοθεραπεία μου για να βρω το λόγο, φανταστείτε πόσο δεν με ενδιέφερε. Ασχολείσαι όταν κάτι θες να το λύσεις, να το ξεπεράσεις και να το κάνεις. Εγώ απλά νιώθω πολύ καλά που δεν θέλω να το κάνω.

Αγάπησα πάρα πολύ. Υπήρξα αφοσιωμένη και μονογαμική στις σχέσεις μου. Ειλικρινής και ξεκάθαρη. Και αυτό θα κάνω και στο μέλλον. Αλλά δεν ένιωθα ποτέ πως έπρεπε να συμβιβαστώ με ένα θεσμό ο οποίος μου μοιάζει πολύ καταπιεστικός και αποπνικτικός. Τον θεωρώ καταστροφή της πραγματικής προσωπικής ελευθερίας, του να είσαι δηλαδή κάπου, επειδή πρέπει να είσαι, και υπέγραψες, για να βρίσκεσαι, επειδή διαφορετικά, οικειοθελώς, δεν θα κατάφερνες  να μείνεις. Δε χρειάζομαι καμία έγγραφη κατάθεση των συναισθημάτων μου. Ξέρω πως είμαι ικανή να δεσμευτώ σε αυτό που αγαπώ χωρίς να με έχω υποχρεώσει.

Κάποιοι θα πουν “Ναι, αλλά υπάρχουν νομικά ζητήματα, γραφειοκρατικά, κοινωνικά τα οποία ένα άγαμο ζευγάρι δε μπορεί να διεκπεραιώσει χωρίς να είναι παντρεμένο.” Πιστεύω πως πλέον αυτά τακτοποιούνται. Δεν θα αποτελούσαν τροχοπέδη αν ήθελα να διευθετήσω τις άχαρες αυτές υποθέσεις με έναν σύντροφο που αποφασίζαμε να είμαστε μαζί. Πολλές γυναίκες αναγκάζονται να είναι παντρεμένες γιατί δεν είναι ανεξάρτητες. Κάποιες άλλες ονειρεύονται το γάμο σαν μια πολύ σπουδαία διαδικασία προσωπικής τους ολοκλήρωσης. Το πρώτο το βρίσκω θλιβερό. Το δεύτερο είναι δικαίωμά τους και το σέβομαι. Ευτυχώς πληρώνω τους λογαριασμούς μου μόνη και δεν έχω ανάγκη κανέναν να συνεισφέρει στη ζωή μου. Όσο για το πόσο ολοκληρωμένη νιώθω, δε νιώθω, αλλά δεν είναι ο γάμος που θα το έλυνε αυτό.

Δε γράφω αποκλειστικά για εμένα αυτή τη στιγμή. Γράφω με αφορμή εμένα για πολλές γυναίκες που είναι σαν εμένα κι ακόμα η κοινωνία νομίζει ότι είναι άτυχες και δυστυχισμένες. Προσωπικά δε με ενδιαφέρει καθόλου τι νομίζει η κοινωνία, αλλά ανέκαθεν μου άρεσε να παλεύω για την καταπολέμηση του στίγματος, όποιο κι αν είναι αυτό. Το ίδιο έκανα και για το θέμα της υιοθεσίας, λέγοντας δημόσια πως είμαι υιοθετημένη, όχι για τη δική μου ιστορία, αλλά για να εξηγήσω, όσο μου αναλογεί, στον κόσμο πως η υιοθεσία είναι μια υπέροχη πράξη αγάπης και πρέπει επιτέλους να πάψει να αποτελεί ταμπού.

Μου αρέσουν τα ωραία, αγαπημένα παντρεμένα ζευγάρια. Απλά εγώ δε θα ήθελα να είμαι παντρεμένη. Είναι όπως ακριβώς νιώθω και για τους αστροναύτες. Τους θαυμάζω, τους παραδέχομαι και βρίσκω αυτό που κάνουν σπουδαίο και συναρπαστικό. Αλλά δεν θα ήθελα ποτέ να κλειστώ μέσα σε ένα διαστημόπλοιο και να εκτοξευτώ στο διάστημα. Τόσο απλά. Θα κλείσω με μια φράση του Τζωρτζ Μπέρναντ Σω:” Ένας άντρας λίγο-πολύ τίμιος, μια γυναίκα λίγο-πολύ πιστή, που και στους δύο αρέσει λίγο-πολύ το πιοτό και ζουν σ’ ένα σπίτι λίγο-πολύ καθαρό, είναι η εικόνα της μικροαστικής τάξης”. Να, αυτό δε μπορώ.

 

 

Σου αρέσει κάποιος που είναι δεσμευμένος; Aυτά είναι τα δράματα

Την καρδιά δεν την ορίζεις. Μπορεί να βάζεις κάποια φρένα μέσα σου όταν γνωρίζεις ότι κάποιος είναι “αλλού” αλλά μερικές φορές δε μπορείς να...

Χρόνια πολλά και σε εμάς που δε γίναμε συνειδητά μητέρες

Καθώς διανύω τα 43, αντιλαμβάνομαι πως η κοινωνία έχει άλλη εικόνα για το πως θα έπρεπε να είμαι. Ποτέ μου δεν με ενδιέφερε ιδιαίτερα...

Ο Yves Saint Laurent ήταν πρωταθλητής στο να εκσφενδονίζει τασάκια και του άρεσε να τον μαστιγώνουν

Ο Υves Saint Laurent γεννήθηκε την 1η Αυγούστου 1936 στην Αλγερία και ήταν ο μεγαλύτερος γιος ενός Γάλλου βιομηχάνου. Αγαπούσε από μικρός τον σχεδιασμό και...

Δυο χρόνια από το θάνατο του Κώστα Γκουσγκούνη και στον παράδεισο γίνεται της κολάσεως

Ακόμα και στα 90 του χρόνια, του ζητούσαν να παίξει σε ταινίες πορνό με τον ίδιο να λέει «Φυσικά και έχω προτάσεις ακόμα και σήμερα...
Brooklyne