Παρασκευή και 13: με τόσες “τυχερές” μέρες τριγύρω τι άλλο να φοβηθείς;

DAILYCIOUS

DO NOT FEAR STAY HERE

Share

Το γνωρίζατε ότι υπάρχει επίσημος όρος για τον υπερβολικό φόβο που διακατέχει κάποιους ανθρώπους την συγκεκριμένη ημερομηνία; Kι όμως, υφίσταται κι ονομάζεται paraskevidekatriaphobia.

Πολλοί είναι εκείνοι, κυρίως στις αγγλοσαξονικές, ισπανόφωνες χώρες και στην Γερμανία όπου πιστεύουν ότι την συγκεκριμένη μέρα πρέπει να απέχουν από πολλές δραστηριότητες, καθώς η τύχη κάθε άλλο παρά με το μέρος τους είναι. Αποφεύγουν, λοιπόν, να ταξιδέψουν, να ξεκινήσουν μία νέα συνεργασία ή δουλειά, να παντρευτούν, ακόμα και να κάνουν καθημερινά πράγματα όπως να κόψουν τα νύχια τους!!!

Από πού προέρχεται, όμως, αυτή η δεισιδαιμονία;

Aς δούμε καταρχάς τι συμβαίνει με το καημένο το 13. Άλλωστε και στην χώρα μας ο αριθμός αυτός θεωρείται γρουσούζικος (για άλλους λόγους). Η επικρατούσα άποψη είναι ότι η εξήγηση έρχεται από την Βίβλο. Στο Μυστικό Δείπνο, ο Ιούδας ο Ισκαριώτης ήταν ο 13ος που έκατσε στο τραπέζι. Τις συνέπειες τις γνωρίζουμε όλοι! Υπάρχουν όμως κι άλλες ερμηνείες. Ο αριθμός 12 αντιπροσωπεύει την απόλυτη αρμονία, βλέπε 12 Θεοί του Ολύμπου, 12 άθλοι του Ηρακλή, 12 φυλές του Ισραήλ, 12 μαθητές του Χριστού, κλπ. Με την προσθήκη του αριθμού «ένα» σχηματίζεται η αρχή ενός νέου κύκλου. Το άγνωστο, που αντιπροσωπεύει ο αριθμός 13, προκαλεί φόβο στους ανθρώπους. Και κάπως έτσι άρχισαν να το συνδέουν με ατυχή γεγονότα.

Τι συμβαίνει όμως με την Παρασκευή (μέρα που όταν δεν συνοδεύεται από το 13 είναι για τους περισσότερους από εμάς η καλύτερη ημέρα της εβδομάδας).

Στις 13 Οκτωβρίου 1307 και ημέρα Παρασκευή συντελέστηκε η εξολόθρευση του Τάγματος των Ναϊτών από τον στρατό του βασιλιά Φιλίππου της Γαλλίας. Ήταν Παρασκευή όταν η Εύα έδωσε στον Αδάμ τον απαγορευμένο καρπό, με αποτέλεσμα να εκδιωχθούν και οι δύο από τον Παράδεισο. Παρασκευή έγινε η μεγάλη πλημμύρα της Βίβλου. Παρασκευή σταυρώθηκε ο Χριστός. Στην Μεγάλη Βρετανία, η Παρασκευή, ήταν γνωστή κι ως η μέρα του «κρεμασμένου», καθώς ήταν η μέρα που όποιος είχε καταδικαστεί εις θάνατον βάδιζε τον δρόμο προς την κρεμάλα. (ανατρίχιασα)

Φαίνεται, λοιπόν, πως η δεισιδαιμονία αυτή καλά κράτησε στο πέρασμα των αιώνων, με διάφορα παρατράγουδα που παρατηρούμε ακόμα και στις μέρες μας. Αρκετά ξενοδοχεία επιλέγουν να μην έχουν δωμάτιο με τον αριθμό 13, πολλοί  ουρανοξύστες να μην έχουν 13ο όροφο, πηγαίνοντας κατευθείαν από τον 12ο στον 14ο. Επίσης, οι περισσότερες αεροπορικές εταιρείες αρνούνται να έχουν την σειρά 13 στα αεροσκάφη τους.

Προφανώς, οι παραπάνω επιχειρήσεις, υιοθέτησαν την πρακτική αυτή για οικονομικούς λόγους, προκειμένου να μην έχουν δυσαρεστημένους πελάτες και να χάσουν έσοδα. Αλλά αν μου επιτρέψετε μία προσωπική άποψη. Περισσότερο με φοβίζει η ιδέα να ταξιδεύω με ένα αεροσκάφος που για «καλή τύχη» αποφεύγει το 13…Προτιμώ να έχει έμπειρους και καλά καταρτισμένους πιλότους.

Όπως και να’χει, δεν νομίζω δύο μέρες πριν τον Δεκαπενταύγουστο και με όσες «άτυχες» μέρες βιώσαμε στο πρόσφατο παρελθόν, κανένας Έλληνας να αποφύγει να ταξιδέψει σήμερα προς τον πολυπόθητο προορισμό των διακοπών. Πάντως, για καλό και κακό, κόψτε τα νύχια σας αύριο!

Δέσποινα Γεωργοσοπούλου

Δέσποινα Γεωργοσοπούλου
Πάλευα χρόνια να φύγω από την εφηβεία! Μέχρι που συνειδητοποίησα ότι είναι η καλύτερη περίοδος! Ναι, έχει τα σκαμπανεβάσματά της, τις εκρήξεις και την αστάθειά της. Είναι, όμως, η εποχή του ονείρου, της δημιουργικότητας, της προσωπικής επανάστασης, του έρωτα, της αμφισβήτησης, της αναζήτησης της αλήθειας, του οράματος!!! Διανύω, λοιπόν, αυτή την υπέροχη διαδρομή με πάθος. Τι κι αν αντί για ακμή, έχω συντροφιά κάποιες ρυτίδες!
Brooklyne