Τρίτη, 16 Αυγούστου, 2022

Στην Αστερόπη Λαζαρίδου άρεσε να πατάει ξυπόλητη και σ εμένα το βιβλίο της

Δεν είχα ακούσει, μάθει ή διαβάσει τίποτα μέχρι πριν από τέσσερις ημέρες για το βιβλίο της Αστερόπης Λαζαρίδου με τίτλο “Μην πατάς ξυπόλητη”. Όταν την είδα να βρίσκεται μαζί του στην Έκθεση Βιβλίου του Ζαππείου, ένιωσα πως αυτό το βιβλίο είναι γραμμένο για μένα. Το παρήγγειλα, ήρθε και το διάβασα μέσα σε μερικές ώρες. Θα μπορούσα να το είχα γράψει εγώ αν είχα το ταλέντο της, για τον λόγο ότι μοιάζουμε τόσο πολύ που δεν τρόμαξα, αλλά χάρηκα. Η Αστερόπη μου θύμισε το κορίτσι ξωτικό που ήταν λίγο μεγαλύτερο από εμένα στο σχολείο, με περνούσε τρεις τάξεις, και το παρατηρούσα στο προαύλιο του σχολείου με ενδιαφέρον.

Ζήσαμε και οι δυο την εφηβεία μας στα 90s, κάτι που πλέον μοιάζει τόσο δυνατός συνδετικός κρίκος λες και μοιραζόμαστε την μαγεία μιας δεκαετίας γεμάτη χαμένη grunge  αθωότητα που έχει εκλείψει ανησυχητικά. Είμαστε και οι δυο μοναχοπαίδια, έχουμε χάσει το μπαμπά μας που μας πήγαινε βόλτες για ψώνια σε καταστήματα με γραφική ύλη και αγόραζε άχρηστα αλλά χρήσιμα πράγματα και περπατάω ακόμα χωρίς κάλτσες ή παντόφλες με τη δική μου μαμά ακόμα να μου φωνάζει “Μην πατάς ξυπόλητη”. Είμαστε επίσης και οι δυο singles στα 40s μας σαν παράξενα παραδείσια πουλιά που περπατάνε κάπου στην Πατησίων.

Ούτε η δική μου ψυχοθεραπεία στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία, επέστρεψα επίσης στο παιδικό μου δωμάτιο σε ηλικία που οι άλλες γυναίκες έχουν παιδιά και πληρώνουν δάνεια. Δεν ξέρω αν θα ταυτιστείτε όσο εγώ με όσα γράφει με περίσσεια γενναιότητα η Αστερόπη στο βιβλίο της, όμως ακόμα κι αν δεν το κάνετε, σίγουρα θα θαυμάσετε την δύναμή της να μοιραστεί χωρίς καμία αναστολή συγκλονιστικές λεπτομέρειες για την ζωή της, γεγονότα τα οποία άλλες γυναίκες δεν τολμούν να ξεστομίσουν ούτε στον εαυτό τους στον καθρέφτη. Μέσα από την αυτοβιογραφία της, μιλά σπουδαία για τον εαυτό της, τα βιώματά της και τις εμπειρίες της, κάτι που την κάνει μια πραγματικά αξιόλογη συγγραφέα καθώς δεν φαντάστηκε τίποτα, αλλά είχε τα άντερα να ακουμπήσει την δική της ψυχή στο τραπέζι.

Θα μπορούσα να σου δώσω δεκάδες λόγους για να διαβάσεις το “Μην πατάς ξυπόλητη”. Αλλά θα σου δώσω μόνον έναν και καλό: δεν θα βρεις κάτι τόσο αγνό και δυνατό ταυτόχρονα από μια ελληνίδα συγγραφέα στις ημέρες που η κατασκευασμένη εικόνα αποτελεί μάστιγα και όλοι προσπαθούν να παρουσιάσουν έναν άλλο εαυτό από εκείνον που έχουν: πιο ιλλουστρασιόν, πιο επιτυχημένο, πιο γκλάμορους και πιο κουλ. Για εμένα πραγματικά κουλ είναι να έχεις την υπερδύναμη να κάνεις oversharing με τον αριστουργηματικό τρόπο που το κάνει η ίδια. Δεν υπάρχει κάτι πιο μεγαλειώδες από το να μιλάς για τον γυναικείο αυνανισμό, την παλίνδρομη κύηση σου και το θάνατο των γονέων σου μόνο και μόνο γιατί νιώθεις την ανάγκη να το κάνεις τη στιγμή που όλοι ψάχνουν πως να κρύψουν όλες τις ανθρώπινες προσωπικές στιγμές τους που μπορεί να τους κάνουν να δείξουν ευάλωτοι.

Δεν θυμάμαι καν από πότε έπιασα ένα βιβλίο και το τελείωσα μέσα σε λίγες ώρες. Δεν θυμάμαι επίσης ποτέ να διάβασα κάτι και να ένιωσα ότι υπάρχει κάποιος άλλος εκεί έξω που μου μοιάζει τόσο πολύ χωρίς να τον έχω δει ποτέ. Υπάρχει μια πολύ ευχάριστη μελαγχολία στις ιστορίες της Αστερόπης, όπως ακριβώς υπάρχει και στο βλέμμα της. Το normcore κορίτσι που απέχει έτη φωτός από τη σύγχρονη εκδοχή της παλαβωμένης για αυτοπροβολή σαραντάρας έγραψε τόσο σημαντικά πράγματα για την ίδια και τον κόσμο σε μια εποχή που το έχουμε όλοι τόσο μεγάλη ανάγκη και οι περισσότεροι δεν το έχουμε καν συνειδητοποιήσει. Το καλύτερο που έχεις να κάνεις, είναι να διαβάσεις το “Μην πατάς ξυπόλητη” όσο πιο σύντομα μπορείς. Την ευχαριστείς μετά. Εμένα δεν χρειάζεται καν.

Έλενα Φάκου

Έλενα Φάκου
Έλενα Φάκου
Oταν ήμουν μικρή και με ρωτούσαν τι θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω έλεγα τίποτα και νομίζω πως το κατάφερα. Μετά κατάλαβα πως έδινα έξυπνη απάντηση γιατί έστω κι αν έγινα κάτι λίγο παραπάνω απ αυτό, τώρα μπορώ να νιώθω σίγουρα επιτυχημένη. Θα με χαρακτήριζα ένα leftover των 90s που δεν έπαψα ποτέ να ονειρεύομαι. Βαριέμαι εύκολα, μου αρέσει να τρώω ποπ κορν και η αγαπημένη μου μέρα είναι η Παρασκευή. Εδώ που μπήκατε να είστε προετοιμασμένοι: Το brooklyne είναι η πιο badass γυναικεία πρόταση της πιάτσας. Δε χρειάζεται να γράψω περισσότερα για εμένα, θα γνωριστούμε αν περνάτε συχνά να τα λέμε. Είμαστε πάντα ανοιχτά.
Share this
Tags

+ MUSTS

Πώς θα κάνεις το μακιγιάζ σου να μη “σπάει”

Αν διαπιστώσεις ότι το μακιγιάζ σου αρχίζει να ζαρώνει ή να "τρέχει" στις 3 το μεσημέρι, δεν είσαι η μόνη. Ευτυχώς, υπάρχουν λύσεις στο...

Καλοκαιράκι και χώρισες; Όλα όσα δεν πρέπει να κάνεις

Προσωπικά ανήκω στις τυχερές. Όταν χωρίζω, χαίρομαι. Πάντα το είχα αυτό. Ξαναγεννιόμουν. Ακόμα κι όταν ήμουν ακόμα ερωτευμένη, για μένα ο χωρισμός ήταν λύτρωση και...

Anne Heche: Πέθανε μία εβδομάδα μετά το μοιραίο τροχαίο

Μία εβδομάδα μετά το μοιραίο τροχαίο, στο οποίο “πρωταγωνίστησε”, η ηθοποιός Anne Heche άφησε την τελευταία της πνοή σε ηλικία 53 ετών. Την είδηση του θανάτου της έκανε...

Μακαρονάδα: Το πιάτο που δεν γνωρίζει εποχή

Είναι ίσως η πιο κλασσική στιγμή της ημέρας. Τι θα μαγειρέψουμε εύκολα και γρήγορα; Φυσικά μια μακαρονάδα, καθώς αποτελεί αντικειμενικά ένα από τα πιο...

Τα little white dresses που θα σου κλέψουν την καρδιά

Τίποτα άλλο δε θυμίζει στη μόδα καλοκαίρι, όπως ένα μικρό λευκό φόρεμα. Τα little white dresses όπως θα τα δείτε να φιγουράρουν σε μεγάλους...

Παίζει ρόλο τελικά η μέρα που έχεις γεννηθεί;

Και ναι, ακόμη και η ημέρα της εβδομάδας η οποία γεννήθηκες παίζει ρόλο στο τι χαρακτήρας είσαι. Μπορεί να σου φανεί περίεργο κι όμως...

More like this